การดูแลรักษานั้นยากกว่าการหามา

การอยู่กับคนโดยส่วนใหญ่นั้น ทุกคนรู้ว่าร้อยพ่อพันแม่ ไม่รู้เรื่องว่าสำหรับการปฏิบัติบ้าง กล่าวทั้งนี้เพราะอะไร หรือคิดแบบนี้ทำไม

แถมเกิดเหตุสงสัยจำนวนมากเป็นบ่อเกิดที่เรื่องเลวร้ายสิ่งอวมงคล ได้อย่างดียิ่งเยอะแยะ สามารถทำลายทุกๆสิ่งทุกๆอย่าง แถมเปลี่ยนจากดีแปลงเป็นร้ายไปหมด อาจจะเกิดเวลาที่เราไม่รู้ตัวด้วย และก็เราบางครั้งอาจจะยังไม่ได้ทำอะไรเลยก็ได้ เราเพียงแต่อยู่ปกติ ก็อาจก่อให้เกิดความเข้าใจผิดขั้นรุนแรงได้ เพียงแต่ทำอะไรนิดหน่อยก็ทำให้เกิดความไม่ถูกกัน

จริงอยู่ที่ว่า ตัวเราเองนั้นไม่สามารถที่จะทำให้ทุกคนพอใจได้ทั้งสิ้น แต่ละคนมีเหตุผลของตนเอง แล้วก็ทุกคนมีความคิดของตนเองด้วยกันทั้งหมดทั้งปวง ไม่มีผู้ใดสามารถจะมีความคิดเหมือนกันได้ทั้งหมดหรือหากจะมีก็น้อย แต่เชื่อไหมว่าแค่เพียงไม่รู้เรื่องซึ่งกันและกัน ทำให้ทุกข์ได้มากมายมหาศาล กำเนิดเป็นความคับแค้นใจขึ้นมาสุดท้าย

เพียงการปฏิบัติน้อยที่อาจไม่ถูกดวงใจ การกระทำบางอย่างอาจก่อให้คนที่เคยรักและผูกพันกันมายาวนานนั้นต้องเย็นชากันไปแบบไม่มีวันกลับมาอย่างเคยได้อีก แล้วเพราะเหตุใดเราถึงมักจะทำให้ความไม่รู้เรื่องกันมาทำลายความสัมพันที่ดีระหว่างคนที่เรารักด้วย

แต่ก็ล่ะ ทุกคนบางทีอาจเคยได้ยินคำว่า อยู่คนเดียวระวังความคิด อยู่กับมิตรระวังคำกล่าว ถ้าไม่เชื่อใจไม่ทำความเข้าใจในกันและกัน ความบาดหมางจิตใจหรือความไม่ถูกกันจะเกิดขึ้นได้ตลอดเวลาที่เราคบหากัน แสดงว่าทุกความสัมพันธ์ คนบางกลุ่มที่เขาสามารถอยู่กันด้วยความรู้ความเข้าใจ เขามีความรักให้กันเอเฟื้อผลตอบแทนต่อกัน เขาแฮปปี้ที่ได้อยู่ร่วมกัน เกือบไม่มีอคติ มีแค่เพียงสิ่งเดียว

เป็นสาเหตุของการเกิดเป็นสิ่งที่ดีงามต่อกัน บางคนรังควานคนที่ตัวเองรักได้อย่างที่ไม่แคร์เหตุว่าเขาจะรู้สึกอย่างไร หรือจะเป็นอย่างไร รู้สึกว่าเขาเป็นของตายและไม่มีวันไปจากเรา เลยคิดเพียงว่าทำอย่างไรก็ได้ตามใจเรา

ดังนั้น บทความนี้ ก็แค่ปรารถนาบอกว่า ตัวเราเองนั้นคิดผิดมากมายก่ายกอง เพราะเมื่อสิ่งที่ดีอยู่กับคุณแล้วคุณไม่รักษาเอาไว้ไม่รู้คุณค่าในวันที่มีอยู่ เมื่อถึงเวลาที่มีแล้ว คุณจำเป็นต้องซึมเซาไปชั่วชีวิตของคุณ คุณจะเป็นไปไม่ได้ลืมเขาได้เลย เนื่องจากความกลัดกลุ้มที่คุณไม่ดูแลเขาให้ดี ไม่เชื่อใจ ไม่รู้เรื่อง มัวแต่ความรู้สึกนึกคิดของตนเองยิ่งใหญ่ ก็แถมไม่มีความสนใจสิ่งที่คิดว่าน้อยละเลย เชื่อเถอะว่าสิ่งเล็กน้อยนี่แหละที่เป็นจุดเล็กที่ทับถมกัน เมื่อวันหนึ่งมันก็จะล้นออกมา ยากที่จะยั้งได้

Author: Calvin Carroll